Wandelworkout met Luuk

s

Wandelworkout met Luuk

Sinds kort train ik bij HSIS. En wat vind ik dat leuk zeg! Sinds augustus vorig jaar woon ik in Venhuizen en eerlijk gezegd ken ik er nog niet heel veel mensen. En ik werd te dik en was vaak moe. Drie redenen dus om weer te gaan sporten. En zo kwam ik bij Tineke terecht.


Wekelijks ga ik met heel veel plezier mee met haar wandel workouts in het Streekbos. Hoewel dat plezier soms ook pas achteraf komt , omdat ik af en toe best moet aanpoten in die lessen met die kunstknie van mij. Maar het lukt en elke keer ben ik blij dat ik ben gegaan. Er zijn leuke mensen en er wordt altijd flink gelachen, gekletst maar ook serieus getraind.


Vandaag had Tineke een jongeman bij zich. Het bleek haar 13-jarige zoon Luuk te zijn die een dagje kwam stagelopen. En hij gaf ons pittige opdrachten. Zo moesten we ons tig keer opdrukken op de bruggetjes die we onderweg tegenkwamen.

Normaal gesproken geniet ik ondertussen ook altijd van het mooie uitzicht op het water. Zeker als de zon schijnt zoals als vandaag. Maar nu voelde ik de verzuring langzamer in mijn spierballen trekken, omdat Luuk vergat dat er ook een einde moet komen aan elke oefening. Dit maakte hij echter goed door een in een razend tempo van 10 naar 0 te tellen en niet tergend langzaam zoals zijn moeder altijd doet.


En Luuk deed de hele les heel pittig met ons mee. Al bleek al snel dat ook hij het zwaar had en dit liet hij zijn moeder ook weten met zijn gekreun en gesteun (hij blijft ondanks zijn schattige overslaande stem, toch een man he 😉 ).

Toen ik hem aan het einde van de les vroeg of hij later de zaak ging overnemen van zijn ouders schudde hij direct zijn hoofd. Dat was niet de bedoeling. Het sporten was leuk maar hij had een andere droom . Hij wordt namelijk muzikant.


Dus ik stel voor dat hij ons de volgende keer geen les meer geeft maar ons afleidt op die bruggetjes met zijn gitaar. Misschien dat het aftellen van zijn moeder dan ook wat sneller gaat.

Geen reactie's

Geef een reactie